Svitahof

 

Sweat Lodge á rætur að rekja til frumbyggja í Norður-Ameríku.

​

Somp Noh Noh, eða Skýjamaðurinn, kom til Íslands 19. maí 1991 og fyrsta svettið var haldið við Helgufoss. Við lærðum aðferðina frá Lakota Chukchansi ættbálknum í gegnum hans kennslu. Somp Noh Noh færði Nonna og Heiðari þessa visku til að varðveita svettið hér á Íslandi og þeir urðu guardians svett hefðarinnar hérlendis. Þeir stunduðu svett í rúm 20 ár.

​

Svett er andleg hreinsun sem felur í sér hreinsun á huga, líkama og sál. Við förum inn í svitahofið til þess að endurfæðast, gefast upp fyrir egóinu okkar og hefja nýtt upphaf. Við gefumst upp fyrir hugsunum sem þjóna okkur ekki lengur.

​

Það er mismunandi hvað fólk fer með sér inn í svett. Dæmi um það getur verið að sigrast á sjálfu sér, leyfa hugsunum að flæða í gegnum sig og sitja með tilfinningum sínum. Við komum út og fáum þá nýtt tækifæri til að stíga inn í nýtt upphaf.

​

Svettjaldinu er oft líkt við móðurkvið og er talað um að svettjald sé móðurkviður móður jarðar.

​

Við höldum í hefðirnar en búum einnig til okkar eigin hefðir.

 

Árið 2015 byrjaði Valur að smíða grindina af svettjaldinu. Hann hafði fengið það til sín að í Birkihofi ætti að vera svett. Árið 2016 fengum við  Lailu til þess að leiða svettathafnir í Birkihofi. Laila byrjaði að svetta með Somp Noh Noh, sem kom með svettið til Íslands, og hafði hún svettað frá árinu 1992. Laila varð svo meðeigandi og leiddi svettið með okkur.

 

Valur var Eldberinn og Laufey var Steinaberinn.  Í dag leiðum við hjónin Laufey og Valur  svettið síðustu ár og höfum haldið í upprunalega ritualið en jafnframt gert það að okkar.

​

Valur kynntist sweat lodge árið 2001 og hefur það verið mjög stór hluti af okkar andlegu vegferð síðan. Árið 2010 kynntumst við og Valur bauð mér á óvænt stefnumót. Hann sagði mér að taka með mér sundföt og ég vissi ekkert hvert ég var að fara. Ég var  ný orðin edrú á þessum tíma og var hrædd við hvað komandi tími myndi færa mér.

​

Ég (Laufey) mætti til Nonna og Heiðars og þar byrjuðum við að dansa. Það var ótrúlega erfitt fyrir mig því ég var svo föst í mínu stóra egói og  mér finnst allir vera að horfa á mig og mér fannst ég svo asnaleg. Allir dönsuðu með lokuð augun nema ég, alltaf að kíkja. Þá horfir Nonni til mín og segir: „Vertu dansinn, ekki dansarinn.“ Ég loka augunum og sleppi takinu á öllu og leyfi mér að fara inn í fallegt flæði.

​

Þegar ég kem inn í svettjaldið tekur við erfið stund hjá mér. Ég er að mæta sjálfri mér og það var erfitt að finna fyrir öllum tilfinningum aftur eftir að vera orðin edrú. Það flæddi um mig ótti og gleði á sama tíma.

​

Þegar ég steig út úr svettjaldinu fannst mér grasið vera grænna, himinninn blárri og trén stóðu kyrr og tóku á móti mér. Þetta var nýtt upphaf. Ég var endurfædd og ég vissi að nú gæti ég hlakkað til nýja upphafsins því ég fékk nýtt tækifæri til þess að lifa lífinu. Tárin láku niður kinnarnar, ég var svo þakklát fyrir lífið sem ég á.

​

 Við Valur  horfum hvort á annað og vissum að svettið myndi vera stór partur af okkar lífi.

​​​

​

Ekki innifalið

​

• Taktu tvö handklæði með þér

• Skó til þess að ganga að tjaldinu. t.d. sandala

• Sundföt​​​​